
زن و شویی طفل نمی آوردند.گفتم:چرا خانه به چراغ اولاد نمی افروزید؟
گفت: دخلمان خالی ست و دستمان تهی،و نان قیمت جان شده است و همسنگ زعفران!
چگونه نان خور فزون کنیم که نان به خوانمان در ، چنان است که در بلخ کبریت احمر.
گفتم:
برچسب: نان و فرزند,تهی دستی,
نویسنده: رحیم.زارع
تاريخ: 6 / 9 / 1391 ساعت: 0:49